Neu ere, Beni, zu bezala, irriarekin, festarekin, ahalegin zintzoarekin geratzen naiz. Baina neu ere, egia esan behar dizut, harrituta geratu nintzen igandeko BERRIAren azaleko argazkia ikusita. Baina, esan bezala, zurearen antzeko irakurketa eginda, beste elementu batzuekin geratu nintzen.

Hala ere, kontua da gai hauetan (eta aurrerantzean are nabarmenago) gure baitara ez ezik, "besteengana" ere begiratu beharra dugula. Gu asetzen eta pozten gaituenaz haratago, gure sentsibilitate bera ez dutenak ere aintzat hartu beharra dugu, bereziki estona edo sumin dezakeena. Eta ez dut esan nahi gurea den zerbait garrantzizkoari uko egin behar diogunik; baizik eta une jakin batean bigarren mailako elementu edo erreibindikazioak mugatu behar ditugula. Eta euskararen aldeko festa eta aldarri honetan euskara bera izan behar da gunea, euskarak batu gaitzakeelako.

Oraingo honetan aipatutako argazkiaren inguruabarrak erreakzio eta ondorio kaltegarria izan du. Horren berri izan dudanean, haserrea sentitu dut, bai baitirudi aitzakia bila ibili direla Nafarroan Korrika-ri laguntza kentzeko. Baina, ondoren, bigarren irakurketa ere egin dut: ezin zaie batzuei aitzakiarik txikiena ere eman ; are gutxiago, nolabaiteko borondate oneko keinuren bat egin ostean.

Nire semearentzat lehen korrika izan da hau, oso zirraragarria. Gauaren xarman egitea egokituta, atsegin handiz aritu ginen hotzak itxaroten, eta erritmo azkarrak atzean utzi gintuenean, bere eskariz harrapatu genituen berriz Antigua auzotik bueltan Kontxan, beste behin atzean arnasestuka utzi gintuzten arte.

Donostian bizita ere, joera handia dute haurrek gaztelaniaz egiteko. Korrikan parte hartzea lagungarri zaio oso bere euskalduntasuna garatzeko. Guk ez dugu argazkirik, baina inguruan nituen gazte eta helduen irribarreak ondo itsatsi zaizkigu begietan.

Politikoki zuzena izatea benetan zaila da gure artean. Presoen aldeko irudiak ekitaldi publiko askotan azaltzen dira, Danborradan adibidez, eta inori ez zaio bururatzen festa edo dirulaguntza bertan behera uztea horregatik. Behobia-Donostia lasterketan ere, maiz ikusten dira horrelakoak eta bestelakoak. Benetan uste duzue kartelak gordeta Nafarroako Gobernuak dirulaguntzak emango dituela? Ala errudun sentiarazi nahi gaituzte gainera?

Mila esker antolatzaileei egiten duzuen lanagatik eta ahalegin itzelagatik. Segi, segi argazkiak ateratzen, gustura ikusiko ditugu eta.

Ados nago zurekin, Ainhoa; ez nauzu konbentzitu behar. Ez dakit beste batzuk konbentzitzerik dagoen; bai, ordea, kontrako jarrerarako argumentuak ematea ekidin.
Argi dago aitzakia izan dela Korrikari diruz laguntzeari uzteko; baina pentsa dezagun ez zuela aitzakiarik behar diruz laguntzen hasteko: total, aurtengo ediziora arte lagundu ez badu, lasai asko jarrai zezakeen oraingoan ere bere horretan. Baina ez; dena delako arrazoiengatik, laguntzen hasi da... eta berehalako batean eten.
Gauza askorengatik miresten dut Korrika; eta hauetako bat hainbat pentsaera eta sentisibilitateko jendea euskararen mundura erakartzeko izan duen eta duen indarra da. Ez dezagun alferrik galdu.

Eskerrik asko bioi, benetan estimatzen dira zuen hitzak, eta zuen tonoa.

Egia esanda, kontu hauek guztiek etsipen puntua zabaltzen dute AEK-ko jendearen artean, Nafarroako Gobernuarenak baino gehiago akaso geure arteko beste kontu horiek guztiek. Eta beharrezko eztabaidak izango dira, baina zurrunbilo honetan sartuta askok bestelakoak entzutea nahiago genuke, batetik nahiz bestetik.

Enpin, gurera dator laster, irribarreak zuzenean sentitzeko aukera izango dugu.

Horixe da larunbateko ordu txikietan sentitu nuena Korrikarekin bat egin nuenean Santurtzi eta Portugaleteko mugan bertan. Poza, uste nuen baino jende gehiago batu ginelako, ordua eta eguraldi kaskar samarra kontuan hartuta. Eta poza, Benitorekin bat egin nuenean. Han ari zen bere txanda militantea egiten Korrikaren furgoneta batean. Peto baten bila hurbildu nintzenean izan zen. Berak (zuk) ikusi ninduen/-zun.
Beste egoera batean desberdina izango zen. Baina mezu honen inguruan sarearen bidez aldez aurretik partekatu ditugun Korrikaren inguruko kezkek, buruhausteek eta kezkek halako "balio erantsia" eman zioten topaketari. Han geunden berriro, aspaldian elkarrekin egon gabe, gogoeta- eta kezka-iturri izan zen ekimenaren inguruan eta ekimenak berak elkartuta.

Laster arte, Benito!!

Egia da Korrika gauez xarmangarria dela, ixiltasunean asfaltoaren hotsa entzunez eta loari denbora kenduz egiten delarik, argazkietatik eta komunikabideetatik urrun. Beste argazki bat ekarri nahi nuke nik hona gaur, hormirudirako.

Gasteizen nabil lanean eta hotza, oso hotza egiten zait eguneroko joan-etorria, basamortura hurbilduko banintz bezala. Betiko kaleak zeharkatu, lanera etorri, lanetik irten eta etxearen goxoa bilatu ohi dut egunerokoan. Igandetik hona, ordea, asko aldatu zaizkit hemengo bistak.

Denok dakigu oso jendetsua izan zela Gasteizkoa eta askok esango dute kanpotik etorritakook egin genuela oihu, baina nik beste argazki bat ikusi nuen, bihotzera iritsi zitzaidana: Gasteizko jende asko ikusi nuen kale ertzeetan txaloka, harriturik. Euskal-ezdun asko bizi da bertan, Korrikaren berri ez zuten asko, eta hunkigarri egin zitzaidan euren harridura begietan euskararen aldeko txalo horiek entzutea.

Atzo, astelehen buruzuri, Gasteiza etorri nintzen beste behin ere lanera. Orain koloreak ikusten ditut bertan. Mila esker Korrikako antolatzaileei, Gasteizekin adiskidetu nauzue.