Karrajua - berrikuntzak - Comments

Lizentzia?

Benito — Mon, 10 Sep 2007 16:18:01 +0200

Didaktekan ez dut ikusi testuen lizentziari buruzko informaziorik. Copyright-a daukate? CC litzentziaren baten menpean daude?

Horixe da arazoa Jabi,

Karrajua — Fri, 06 Apr 2007 17:43:08 +0200

Horixe da arazoa Jabi, artxiboak jaitsi, berkodifikatu eta eskegitzeko lekua bilatu, igo eta markatu. Ez da aukera txarra, baina arazo bi dauzka:

Egin behar den lana. Ikasbilen eskaintzen diren entzungaiak hartu, jaitsi, berkodifikatu eta berriro publikatu. Ideian hain zuzen ere, dauden lekutik estekatua norberaren neurriko podcast-a egitea izan da. Norbaitek lan hori hartu nahi badu ondo, baina tira!
Egile eskubideak (Aaaagghhh!). Euskadi Irratiko grabazioak izaten dira gehienak. Ez dira eduki libreak, beraz, ez dakit norberak noraino daukan berpublikatzeko baimena. Dauden lekura linkeatzea ere ez dakit baimenduta dagoen, baina tira...

Ohartxoa bide batez, Odeo zerbitzua aipatu dugu. Odeon dagoneko konturik ez badaukazu, kontu berriei ez zaie fitxategiak igotzeko baimenik ematen. Odeoren sortzaileak Twitter modakoaren berberak dira, eta Twitter garatzen zentratu nahi dutenez Odeo saldu guran ei dabiltza. Dena dela mp3ak jartzeko zerbitzu gehiago daude, disko gogor birtual asko adibidez (box.net, archive.org,...). Hori bai, kontuz ematen duten banda-zabaleraren mugarekin.

Pitufo efektua kentzeko

Jabi — Fri, 06 Apr 2007 13:49:14 +0200

Hain zuzen ere, lehenengoan HABEko ikastaro horietan dabilen batek galdetu zidan nola egin MP3ak igotzeko, blogari.net-ek ez baitu artxiboen ostatatzea bere zerbitzarian egiten (normala denez). Gomendatuko dizkiot zuk aiatutako zerbitzuak.

Bestalde, Chipmunks edo pitufo efektua esaten zaio audioen efektu horri eta Flash-ek duen ajea da. Konpontzeko, mp3a kodifikatu behar da jatorrizko artxiboak zuen samplerate (frecuencia de muestreo) berean: wav artxiboa mp3ra pasatzeko, jatorrizkoa 44.100 Hz bazen, mp3a ere 44.100en ezartzen dugu, nahiz eta bitrate 56Kbps mono jarri. Bilbo Hirian hala egiten dugu eta ez dugu jada horrelako arazorik. Info gehiago ingelesez hemen:
http://www.summitsolutions.co.uk/blog/how-to-correct-the-chipmunk-effect-in-the-podpress-flash-player

Syllabus folksonomikoa

Benito — Sun, 22 Oct 2006 17:27:25 +0200

Ez dut uste syllabus kontzeptua goitik beherako irakaskuntzarekin lotzekoa denik. Nire ustez, syllabus kontzeptua kaosa interpretatzeko ahalegina baino ez da, eta horrela bada syllabusen diseinuak ezinbesteko izaten jarraitzen du. Taxonomia kontzeptua nik zerbaitekin erlazionatuz gero, estrukturalismoarekin erlazionatuko nuke. Kategoria eta azpikategoria itxiak, arbolak. Adibide sinpleena eduki formalena izan daiteke: Aditza/ morfosintaxia/hiztegia banaketa hain zuzen. Syllabus folksonomikoa ere osatu daitekeela uste dut. Adibide sinplea osaten saiatuko naiz. (idatzi ahala pentsatzen nabil).

Har dezagun hizkuntz-forma bat: "dezagun" adibidez. Tag etiketa sistema "folksonomiko" batekin deskribatzen saiatuz gero honako etiketak jarriko nizkioke nik: inperatiboa, guk, proposamena, agindua, slogana, *ezan, subjuntiboa, haiek, nor-nork, inplikazioa. Etiketa edo tag horietako bakoitzetik tiratuta etiketa bakoitzarekin erlazioa daukaten beste eduki-kontzeptu-ideietan nabigatzen hasiko ginateke, eta ikaslearen kasuan bere ezagutzan kontzeptuen sare hori eratuz joango litzateke. Edukiak ere ez hierarkizatu baten antolatu ahal dira alegia, sare baten hain zuzen ere.

Susan Feez-ek syllabus diseinuan prozesuzko syllabus-ei (eta AOI ere hor kokatzen du) ikaslearen buruan kaosa sortzea egozten die. Kaos-sentipen horri konpentsatzeko bidea ote da hau?

Bestalde, eduki bati neuk ipini dizkiodan etiketak aipatu ditut. Baina del.icio.us, technorati, flickr edo tagzania bezalako zerbitzuetan adibidez, etiketak ez dira norberarenak, etiketa bat erabiltzen duzunean besteek etiketa hori zeri jarri dioten ikus dezakezu, edo del.icio.us-en zuk gorde duzun esteka bati besteek zer etiketa jarri dioten zuk jarri ez diozuna. Sare sozialen bidez ezagutza sortu, zabaldu eta etengabe berrizten dugu alegia. Nik adibidez azkenotan del.icio.us erabiltzen dudanean neure marketan oso gutxi markatu direnak jartzea baino ez dut erabaki, gauza oso ezagunak errazago aurkitzen ditudalako besteek jarritako etiketetan bilatuta.

Hori da nire ustez, konektibisten ekarpena, ezagutza etengabe moldatzeko (eta hori da ikastea ezta?) ezagutza-sareak behar dira, eta prozesu horretan arrakasta izateko bi gauza dira ezinbestekoak (beti ere neure interpretaziotik):

Konexioak (sareak, loturak eta lotuneak) izatea, eta harekiko komunikazioa (informazioaren jarioa) ahalik eta biziena izatea.
Informazioaren kaos horretatik, gainera etengabe aldatzen ari dena (hizkuntza bezalaxe, ezta?) interesatzen zaiguna, behar duguna, behar dugun unean eta behar dugun modura ateratzeko abilezia eta estrategiak izatea. Syllabus egokiak diseinatzea ez da hau azken baten?

Inplikazio zehatzak gurean? Ez dakit, atzo mintzalagunena aipatu nuen. Gauza asko gehitu daitezke: baliabideak ezagutzea eta erabiltzen trebatzea, ikasteko sare sozialak handitzea (orain ez da apur bat monoparentala, irakaslea alegia?), loturak eta lotuneak identifikatzea, ikasleak, irakasleak eta hiztunak sare desberdinetan antolatzea, syllabus-etan kontzeptuen mapa "folksonomikoak" egitea. FOAF (Friend Of aA Friend) kontzeptua ere aztertzekoa dela uste dut.

Ahoz gorako burutazioak izan dira hauek guztiak, asuntua interesgarri jartzen hasi da hala ere. Dibagazio eta psikolastoetan gabiltza oraindik, eta seguru bat baino gehiago espantatu dugula. Baina trankil, X-women/men begira dauzkagu eta Kaosa gure laguna da.

Kaos eta X-Men

plisti-plasta — Sun, 22 Oct 2006 15:04:55 +0200

Interesgarria oso Julenen bloga, lastima irakurketa batzuen eta denbora apur baten faltan izatea guztia behar beste neureganatzeko. Ados nago zurekin ere: kaosa asumitu egin behar dugu edo behintzat kaos-ertza. Hona bada, ahalik eta laburren zuk proposatutako irakurketatik atera ditudan zenbait ondorio (modu kaotikoan emanak, jakina):

Taxonomia eta syllabusa bera goitik beherako ikas-irakaskuntzari dagozkio, folksonomia eta auto-antolaketa zeharkakoari.

Kaosa eta ordena ez dira beti dikotomikoak, auto-antolaketak nolabaiteko ordena ezartzen du, ezinbestekoa dena informazioa gorde eta egituraketaren oreka minimoa lortzeko ( informazioa ezagutza bilakatzeko).

Errekurtsoak hobekien erabiltzeko modua aldatzen ari da. Orain arte, push eredua darabilgu: aurreikusitako programa bati jarraiki edukiak eskaintzen dizkiogu ikasleari. Hemendik aurrera, baliteke bere lekua hartzea pull ereduak: ikasleek beren beharren arabera aukeratzen dituzte edukiak plataforma zabal batetik.

Orain arte, denok nahiko bateratsu jokatu dugu (edo jokatu nahi izan dugu). Garaian garaian joera didaktiko nagusi batzuk izan dira (konduktismoa, konstruktibismoa ...) Baliteke honetan ere bide eklektikoetatik harantzago doazen joerak nagusitzea, abangoardia didaktikoaren kontzeptua lausotzea, bide didaktiko egoki ugari daudela onartzea. Indarra, gogoa eta kooperazioa ( inplikazio emozionala) etiketa didaktikoa baino garrantzitsuagoak izan litezke.

Informazioa da sistemaren odola, beronen jarioa ziurtatu behar da bizirik eta aldakor manten dadin.Batzuetan â€œenpresakâ€ portaerak errepikarazten dizkieten sareetan harrapatuta daude. Historiak, bezeriak edo espektatibek bideratzen dituzte portaerok.

Kaos: X-Men taldearen buruzagia. X-Men taldeko mutanteek gizakiak babesten dituzte, esklabu hartu nahi dituzten beste mutante batzuengandik (Marvel Unibertsoa). Metafora ote?

Kakaosa

Karrajua — Sun, 22 Oct 2006 00:29:20 +0200

Kaosaren inguruan asko dabiltza azkenotan enpresa eta ikaskuntzaren munduan. Irakurri Julen Iturbe kontsultorearen blogeko hauek adibidez (horra konexioa!). Taxonomia-folksonomia bereizteka (dikotomia?) ere bala-bala dabil azkenotan. Pandora bat etorriko da gaur eta zerbait ordenatuko du, baina bihar atzera edukiko dugu kaosa. Hori interpretatzen dut konektibisten mezutik. Beste nonbait entzun dudan aipua: "Gaur egun boterea ez dauka, oraintsu arte uste izan den bezala, informazio gehien daukanak, informazioa hobetoen kudeatzen duenak baino".

Gurean syllabus falta aipatzen duzu kaosaren islada modura. Ez dakit, syllabus kontzeptua neuk behintzat era zabal-zabal baten ulertzen dut, adibidez, konexioak antolatzeari begirako syllabus-a ezin liteke antolatu? Prozesuzko syllabus-a ere ez da ba nahikoa "kaotikoa"?

Kaosaren sentsazio hori, beste barik, Karrajuko etiketen lainoak ere ematen dit sarritan, edo agregatzaileak,... Julen Iturbek antzeko zerbait aipatzen du (kendu 5 Sena eta ni neu beste hainbeste). Hizkuntza ikastean ez dira izaten halako kaos sentsazioak? Hasieran, baina goi-mailetan ere bai, ustez ordenatu duzunak derrepentean behera egiten duenean. Azken baten hizkuntza ikasteko prozesua ez da kaotiko gertatzen? Zer-noiz-non-zergatik-norekin-nondik ikasi duzu? Niri galdetzen didatenean ez dut azaltzen jakiten. Ikasteko uneoro "konexioa" behar duzula pentsa daiteke konektibisten arabera, ez dut uste horretan oso erratuta daudenik.

Akaso ez da gertatzen gure ikasle gehienen "konexio" bakarra irakaslea dela, ez dagoela sarerik, .... Aipatu duten eskolako kasu hori (edadeko jendea eta irakaslearena) mintzalagunak ekarri dizkit gogora adibidez, loturak eta lotuneak (itzulpen ona egin duzu gero! Metroarekiko "lotunea" ote? ;-)), konexio indartsuak eta konexio ahulak. Ikasketari abilena konexio sendo eta ahulen kopuru handiena eduki eta haiek ondo kudeatzen dakiena ote?

Zer pentsatua eman dit niri behintzat kontu honek. Gauza asko berehala ikusi ditut neugan ere, beste askori ez diet trazarik hartu. Azken baten, gu bion kasua aipatu duzula-eta, konexio baten bidez ez gabiltza ezagutza antolatzen, beste konexio batzuetatik jasotzen dugun informazio-ezagutzaren bidez, eta gainera gurekin (gure blogen bitartez) konektatzen direnei ere zabaltzen.

Neuk ere ez dut uste konektibismo delako hori azken iraultza izango denik. Eurek ere alternatiba modura baino ez dute aldarrikatzen. Bai, arriskua dago aurreko guztietan gertatu den bezala eta gure artean ohiko-ohikoa den modura, baten bat banderak aireratzen hasteko, baina tira.

Edonola ere, zantzua da nire ustez, zerbait gertatzen ari den zantzua. Teoria berri iraultzailea baino, ezagutzaren eta ikaskuntzaren funtzionamenduan aldaketa handiak gertatzen ari diren seinalea. Eta gure konexioetara sarri jo beharko dugu hemendik aurrera.

Pandoraren kutxa

plisti-plasta — Sat, 21 Oct 2006 21:51:33 +0200

Interegarria kaosaren kontzeptua. Kaosa ez da anabasa edo nahastea. Kaosak egitura eza esan nahi du, geurera etorrita syllabus eza. Adibidez, gu biok gaur konektibismoari buruz ari ahal gara eta bihar entzumenaren ulermen transazionalari buruz. Itxuran nahasketa bada ere, errealitatean burmuinak informazioa ordenatu egiten du (gauza bakoitza bere lekuan kokatu) eta ezagutza eraiki.Pentsatzen hasita, hain arraroa dirudien kaosa eguneroko gauza da eta ez ingurune birtualean bakarrik. Kontuan izanik konektibismoak jatorrizko ikasle digitala duela gune eta beronek goitik behera ikasi beharrean zeharka ikasteko joera duela ematen du zer pentsatua kaosaren kontu honek.

Deigarria egin zait, halaber, lotuneen (nodo) eta loturen (vÃnculo dÃ©bil) kontzeptua. Lotunea: esteka, post eta abarren bilgune izango litzateke (Karrajua), eta lotura, berriz, 1 to 1 lokarria. Kontzeptu honek kaosa nolabait ordenatu egiten du, lokarriak berdinen artean eusten baitira. Normalean, 1A mailako ikasle batek 1A mailako beste ikasle bat izango du kide.
Informazioa aldakorra dela oso, ukaezina da; gero eta gutxiago irauten du, zalantzarik gabe; beraz ikasteko gaitasuna (erabakiak hartzeko gaitasuna) eta bidea (hodieria)dira garrantzitsuenak Siemensen esanetan. Baina ez al ditu informazioa eta ezagutza kontzeptuak nahasten?. Hizkuntza baten kasuan hain aldakorra al da ezagutza?
Ez dut zalantzarik, konektibismoak gauza berriak ekarriko ditu (baita giza-konstruktibismoak ere) baina tentuz ibili beharko dugu badakizue grekoek zer esaten zuten: hasieran kaosa zen eta Pandorak ordenatu zuen.

Datorren eredua

Karrajua — Thu, 05 Oct 2006 20:49:34 +0200

Gabinete de informatica blogean nabigatzen segituz grafiko hau topatu dut. On-line ikaskuntza norantza doan edo zer eredu sortzen dabilen azaltzekoa. Hausnartzeko eta ezagutzeko gauza asko. Adibidez, Moodle deskubritzen hasi garen honetan batzuk bestelako teknologien aldeko apustua egiten dabiltzala dirudi, web2.0 aplikazioak hain zuzen. 2.0 hori ikaskuntza ereduei ere aplikatzen hasi dira (elearning2.0, learning2.0,..). Egia esanda, Moodle beti begitandu zait lar monolitikoa dela...

Eskerrik asko

Karrajua — Fri, 21 Apr 2006 02:31:00 +0200

Estimatzen da bai. Hala ere informatikari lana egiten ibili naiz gehiago artista lana baino. Gainera ez dut topatu webgune hau ondo ilustratzen duen ezer. Topatzen baduzu abisatu eta ikusiko dut.

Bestalde honako hosting merkeekin ez naiz asko fidatzen eta jarioa zenbat eta gutxiago kargatu hobeto.

oso polita

Patxi — Fri, 21 Apr 2006 02:18:05 +0200

Oso polita geratu zaizu, karraju.

Aukeran, iruditxoren bat edo beste faltan. Beti alaitzen dute ingurua.

Orain ulertu dut

Elena/Usaia — Wed, 19 Apr 2006 11:37:02 +0200

Euskaltegian artikuluak irakurtzen genituen eta gero horri buruz hitz egin behar genuen baina gehienetan ez elkarrizketa batean.

Ez da berridazketa

Karrajua — Tue, 18 Apr 2006 22:20:44 +0200

Pentsatzen hasi naizena ez da berridazketa, klasean erabiltzeko ataza edo teknika baino. Artikuluak esaten duena erabili nahi dut horretaz zer esana emateko. Azken baten hedabideetan horrelako artikuluak irakurri ostean gure ezagutza eta pentsakera aldatzen duen informazioa jasotzen dugu, eta hori gero gure eguneroko jardunera eraman ohi dugu. Adibidez, zenbat bider ekarri dugu lagun arteko berriketa batera "Ba, lehengo egunean artikulu bat irakurri nuen,..", edo " Telebistako erreportaje baten behin ikusin nuen,...".

Probatu nahi baduzu era sinple baten, irakurri artikulua eta hau pentsatu: "Lagun batekin geratu naiz gero kafea hartzeko eta honek hizpide ematen du. Nola ekarriko ditut kontu hauek elkarrizketara?". Gaia berez irten daiteke: "Urlia Londresera joan da asteburuan eta 50 euro baino ez du ordaindu bidaiagatik,..", edo "Aurten oporretarako ea halako oferta topatzen dudan,..". Edo "probokatu" egin daitezke: "Artikulu bat irakurri dut, eta badakizu abioi batek zenbat petroleo txupatzen duen?"...

Artikulua berridaztearena ere ez da ideia txarra. Imaginatu esate baterako debate edo mahai inguru baten parte hartu behar duzula eta zeure ponentzia prestatu behar duzula.

Bide batez, Pello Zubiriaren artikuluak irakurtzea eta erabiltzea gomendatzen dizut.

Aldaketa ona

Elena/Usaia — Tue, 18 Apr 2006 20:33:56 +0200

Orain beharbada jende gehiago parte hartu beharko luke. Ondo ulertu baldin badut Pello Zubiriaren artikulua berridatziko duzu beste era batera. Ideia ona da, antzeko zerbait gomendatzen da "Nola atera EGA euskaraz jakin gabe" liburuan, batez ere, ahozkoa ondo egiteko gomendatzen du.