Karrajua - europako markoa - Comments

Plistirentzako oparia

Karrajua — Fri, 30 Nov 2007 01:17:07 +0100

Norabide bila dabilen indarra

plisti-plasta — Thu, 29 Nov 2007 21:00:51 +0100

Bi kontutxo nahastu ditugulakoan nago: blogen izaerarena eta gure komunitatearen parte hartzearena, alegia.

Parte hartzearenak (hau ere ondo definitu beharko genuke), di-da batean esanda, ez du zerikusi handirik erremintaren beraren tasun edo keriekin, gure komunitateak tresna horiekiko duen jarrerarekin baizik. Bada garaia gure komunitatearen ezaugarriez eta ajeez aritzeko (ia hurrengo mezu batean horretaz jarduteko beta dugun).

Blogen izaerari (eta hedaduraz 2.0 munduari) dagokionean , informazio eskuratze eta zabaltze modu berria ekarri dute : bizkorra, aldakorra, zeharkakoa, kaotikoa... sarritan gutako batzuek gai bati ekiteko orduan dugun ohituren kontrakoa, baina ez horregatik eskasagoa. Betaurreko akademikoak erantzi (ordena, goitik beherako norabidea, pausa...) eta edukiak beste modu batean ere jaso eta eraikitzeko garaia heldu zaigu askori.

Bat egiten dut honetan guztian Mirari Bereziartuak "Motibazioak eragiten emozioen bidetik: Coaching-a" hitzaldian esandakoarekin: " gauza guztiak, bizitza bera ere, kaosa eta ordenaren nahasketa dira. Etengabe norabide bila dabilen indarra gara."

Bada, ondo baino hobeto jasotzen du Karrajuak izpiritu hori: indarra du eta pentsarazten digun neurrian indarra ematen digu, ezagutza eraikitzen laguntzen digu bati baino gehiagori.

Eskertzekoa zure ekarpena Aitor, parte hartzera gero eta animatuago ikusten zaitut eta horrek zalantzarik gabe aberatsago eta anitzago bihurtzen du Karrajua.

PD: oso interesgarria iruditu zait Mirari Bereziartuaren hitzaldia, bisitalditxoa merezi du zalantzarik gabe.

karrajua eta karrajua ez dena

Benito — Thu, 29 Nov 2007 19:52:42 +0100

Tira Aitor, uste dut lehenengoz planteatu duzula Karrajuaren gaineko funtsezko eztabaida. Barkatu berriro luzatzen banaiz, baina Karrajuaren "inbentore" modura interesatzen zait kontua. Bi gauzari erreparatuko diot: Karrajua bera eta euskaltegien mundua.

Karrajua

Karrajua, hasierako orrian goian ipintzen duen modura esperimentoa da neurri handi batean, gure mundu honetan komunikazioa eta hausnarketa nondik landu daitekeen asmatzeko proba.

Bloga baino gehiago egitea izan da asmoa beti, hortik domeinua hartu eta CMS baten instalazioa.

Blogak hartu du protagonismo osoa hala ere, eta, zuk diozun modura blog formatoak hausnarketarako arazo batzuk dakartza: mezuen ordena kronologikoa, publikatzeko era arina... RSS, etiketak,markadoreak eta horiek guztiak omen dira kaosa gobernatzeko tresnak, baina, egia esanda, gurean interesa eduki dezaketenen artean ez dira ezagunak izaten, edo ez da erabiltzen jakiten normalean.

Zuk aipatu duzun bidea izaten da ohikoena webgune bati ekiteko, azalera joan han zer dagoen ikusi, gainetik irakurri, eta gutxitan heltzen da bigarren orrialdera, ezta lehenengo orrialdeko azken mezura ere.

Bi elementu ezkontzeko ahalegina egin behar dugu azken batean, alde batetik gaurkotasuna, eta bestetik hausnarketa. Bizkortasuna eta sakontasuna, ez dira antonimo-antonimoak baina neba-arrebak ere ez. Eta beti ere, arreta inportanteenera ekarri behar da (inportantea izatearen subjektibotasun guztiarekin).

Buelta pare bat emango diot diseinuaren asuntuari. Dena dela, Karrajua irakurtzen duzuenoi mesedetxo bat eskatuko dizuet. Zein izan daiteke bi elementu horiek uztartzeko azalaren diseinu egokiena? Hitzekin bai, baina adibideak (linkak) emanda azaltzea eskertuko nizueke gehiago. Eta kolaborazio zuzena emanez gero, bueeenooooooo!

Gure mundua

Karrajuaren diseinua eta publikazio erritmoa aipatu digu Aitorrek gogoeta kolektiboa sustatzeko giltzarri modura, apuntatuta. Baina, nire ustez, beste faktore bat dago hor, gu geu, Euskalduntze-Alfabetatzeko kideok hain zuzen ere.

Plistiren Filtroak mezukoak aipatu ditugu. Teorian saltsa handiagoko tema izan behar zuen. Iritzi-sorta gehiago sortu beharko ziren. Bai, baina ez dira sortu, ez horrekin ez beste hainbatekin ere. Ezta beste leku batzuetan ere.

Adibidez, gogoratuko duzue duela aste batzuk Leire Narbaizak bere blogean publikatu zuen Euskaltegietako irakasleon miseriak eta komeriak mezua. Gordin eta argi esaten ziren gauzak han, eta, pentsatzekoa zen polemika ekarriko zuela, edo zer esana behintzat. Ez zen hala izan baina. Bost iruzkin eta gehienak animo mezuak.

Eta ez dakit HEAn bakarrik gertatzen den. IKTeroek duela hilabete batzuk kezka hau plazaratu zuten:

..faltan botatzen dut komunitate ispiritua. Faltan botatzen ditut hausnarketa sakonak (aurrean ditugun erronkei aurre egiteko ideiak, proposamenak…), faltan botatzen ditut eztabaidak (nork ezagutzen ditu hiruzpalau iruzkin baino gehiago dituen irakaskuntzari buruzko artikulurik?),

1.500 lagunetik gora lanean dabilen sektore batean ez dago zer esan gehiagorik? Ez dago iritzi gehiagorik? Ez dago kontatzeko esperientzia eta sentsazio gehiagorik?

Baietz esango nuke duda barik. Ezta? Zer gertatzen da bada? Honako zerbait?

Internet-ordenadorea-teknologiaren mamuak?
Elkarrekin jardueko ohitura falta? Ezezagunekiko distantzia? Mezuan aipatzen den topaguneen falta?
Publikoan jarduteko errespetua? Idazteko lotsa-beldurra? Berbak lar neurtzea?
Geure lanaz hausnartzeko eta konpartitzeko denbora, aukera, gogo edo ohitura falta?
Akademizismo zurrunarekin ohitu gara? Testu landuak eta hizkera jantziarekin ez bada ezin da plazara irten?
Ibiltzen garenok ez gara sektoreko figura publikoak? Friki-koadrila baino ez gara?
Ez daukagu zer esanik, besterik gabe.

Derrepentean datzoen arrazoi posibleak dira. Edozein dela ere, gure sektorean komunikazioa eta konpartitzea benetan sustatu beharreko kontuak direla uste dut. Eta hau ez da HABErentzako beste erreklamazio bat (soilik), euskaltegiak eta euskaltegietako kideok ere ardura daukagu horretan, handiena esango nuke.

Karrajutik saiatuko naiz beraz Aitorrek planteatu duenari irtenbidea aurkitzen batetik, eta gaia interesatzen zaidanez, datozen egunotan ahalegina egingo dut kantxa libre uzteko, ez dut ezer publikatuko alegia. HABE bihar edo etzi 5. mailarekin ez badator behintzat.

Bota ba!

Irakaslea eta makina (III)

Aitor — Thu, 29 Nov 2007 16:43:29 +0100

Ez zaitez ikara, benetan, Benito; baina ha zer nolako erantzuna bota duzun!: luze, zabal eta sakon.
Kontuan hartuko ditut zure iradokizunak. Egia esan, ez naiz oso aditua kontu hauetan, baina Google Notebook horrena eta RSSarena ikertuko ditut astiroago.

Edonola ere, edozein blog-en diseinuan, dakienak eta dezakeenak, buelta pare bat eman beharko lituzke, ea ez ote dagoen beste biderik proposamenak eta gaiak ikusarazteko. Karraju honetan sartu (edo beste blogen batean), eta, bistadizo bat emanez gero, azken mezuan edo azkenaurrekoan geratzen zara.

Nik neuk ekarpen bat utzi nuen "Filtroak" izeneko mezuan, "Plisti-k" jarri eta astebetera, zeure ekarpena baino ez zeukanean; eta, ondoren, oihartzun bakarra zeurea izan dela uste dut. Eta mezu hori aipatu dut, teoriak eta beste kontu batzuk aparte, euskaltegi gehienon kezken arteko nagusienetarikoa delako, eta, aldez aurretik behintzat, iritzi-sorta ugariagoa sortzeko aukera gehiago ere izan zezakeelako.

Blogorrea makineroa

Benito — Thu, 29 Nov 2007 14:21:24 +0100

Eskerrik asko loreengatik Aitor, baina Monereok zioena ikusita norberari inork makina deitu eta ez dakit ikaratzen hasteko motiboa ez ote den.

Dena dela, blogen formatoaz hausnartzeko kontu pare bat bota dituzu (makina ez da gelditzen, e!).

Gai gehiegi eta arinegi planteatzen ditudala. Baliteke, baina hori da neurri handi batean blogeatzearen ezaugarria, gauzak etorri ahala jaso eta botatzea. Asko pentsatu barik gehienetan egia esanda, sarearen botereak eraldatu eta osatuko dituelakoan.

Gai potoloak eta arinak ipintzen dira mahai gainean neurri berean. Bai, hala izaten da. Blogorrea deitu dio baten batek. Eztabaida eta hausnarketa sakonerako astirik ez dagoela, pentsatu orduko azaletik desagertu dela mezua. Prokastinazioa deitu izan zaio honi azkenotan. Gauza batetik bestera saltoka ibiltzea nonbait. Infoxikazioa kontzeptua ere hor dabil.

Bai, baina horrela datoz gauzak, bata bestearen atzetik, eta sarritan bata bestearekin lotuta ere bai. Dena dela, beti dago hausnarketa landuagorako bidea. Neure trukutxoa azalduko dizut adibidez.

Nonbait ikusi dut zerbait interesgarria zer esana ematen didana, dela nonbait zerbait komentatu nahi nukeela, dela Karrajuan aipatzeko modukoa iruditzen zaidala, baina buelta pare bat eman beharrekoa.

Ez dakit Google Notebook zerbitzua ezagutzen duzun. Han, sarean ikusi duzun zerbait markatu eta oharrak idatzi, edo, beste barik, burura etorri zaizun azkena apuntatu dezakezu, eta egun batzuetan egosten edukita, astia eta modua aurkitzen duzunean prestatu eta bota egiten duzu. Lantzean behin errepasoa egiten duzu han zer daukazun eta.

Google Notebook erabiltzen dut, baina oharrak idazteko edozein zerbitzu-software erabili ahal duzu horretarko, eta software sinpleena ere bai: paperezko agenda edo koadernoa.

Eta ideiak argi dauzkazunean bota beldur barik, mezuak ez du azalean egon behar hartaz jarduteko. Iruzkinak askotan (gehienetan) mezuak berak beste edo gehiago balio dute, eta mezua baino berriagoak izaten dira beti, hala agertzen dira eskuineko zutabean eta RSStik jarraitu ahal dituzu..

Beraz -gomendioa- markatu interesatzen zaizun mezua/gaia nahi duzun modura. Egosi, eta zerbait daukazunean bota, seguruenik jatorrizko mezuan esan dena aberastu eta osatu egingo du, eta irakurtzen duenari beti ekarriko dio zerbait, eta aukera emango dio berak ere bere partea botatzeko... Hausnarketak ez dauka iraungitze-datarik.

Eta -makina ezin gelditu- bota duzunetik beste gogoetagai bat.

Gurean lanaren lanaz, klaseak, endredoak, bilerak, enbajadak.... ez ote gabiltza pentsatu eta hausnartzeko denbora-lasaitasun faltan? (Gure lana ere ez da apur bat prokastineroa?)

Edo igual ez gara ausartzen gauzak pentsatu bezala botatzen? Artikulu landua eta ondo dokumentatu-hornitua egingo ez baduzu, hobe isilik egon.

Zelan ikusten duzue asuntua?

PD: hau ere asko pentsatu barik idatzi dut, igual datorren astean edukiko dugu buelta pare bat emateko parada.

Irakaslea eta makina (II)

Aitor — Thu, 29 Nov 2007 11:51:50 +0100

Aurreko mezuak "Irakaslea eta makina" izena zeraman. Orain zeuri aplikatu behar dizut, estimu guztiarekin, Benito. Izan ere, makina bat bai zarela gaiak proposatzen eta garatzen.
Iradokizun bat: ondo legoke proposamenok (zuk edo beste edonork luzatutatkoak) astiroago planteatzea. Gehienak oso-oso interesgarriak iruditzen zaizkit, baina ezin momentuan erantzun. Eguneroko lanaren "zigorra" Eta erantzuteko astia ateratzen denean, mezua desfasatuta edo pantailatik at geratzen da, ondoko erreakzio gehiago izateko aukerarik gabe.
Edozelan be, beste ezeren gainetik, eskerrak eta zorionak blog honetan egiten ari zaren lanagatik.

Zurrumurrua

Benito — Wed, 28 Nov 2007 23:34:06 +0100

Santurtzikoen webgunean iruzkin batean baten batek bota du. HABE topaketa edo halako zerbait prestatzen ei dabil.

Beste batek sekretuen eta dekretuen inguruko zerbait bota du. Ez dakit ba, espero dezagun xedapen bidezko topaketa ez izatea,hala bada.

Edozelan ere, HABE ez da izan bereziki aktiboa halakoak antolatzen, baina euskaltegien partetik ere aspaldian falta dira halako ekimenak.

Tira ba! Ikusiko dugu egia den ala ez.

Konpetentziak

Benito — Tue, 11 Sep 2007 01:24:11 +0200

Lan-munduaz ari zarela, Markoaren aurretik enpresa munduan, formazio alorrean gehien bat, ezagunak dira konpetentzien mapa deritzenak. Hau da, Lanpostu batean eduki eta garatu beharreko konpetentzien zerrendak eta haiek ebaluatzeko tresnak.

Niri begitantzen zait MEa azken batean ikuspegi konpetentziala (terminoa oraintxe asamatu dut) deitu daitekeen zerbaiten beste agerpen bat dela. Europako zortzi konpententziak ere hor dabiltza.

Azken batean ikuspegi komunikatiboaren inguruan ere gaitasunez hitz egiten hasi zen (gaitasuna / konpetentzia ez dira ia sinonimoak?).

Ikuspegi oso pragmatikoa da, eta beharbada une honetan ez datorkigu txarto pragmatismo apur bat. Alde horretatik ekarpena da duda barik.

Hala ere ikuspegi komunikatiboa garatzeko arazo berberak ez ditugu topatuko? Helburuak garatu eta ulertu, ebaluazio adierazle argiak eta erabilgarriak, edukien zerrendak... praktikara ekartzea azken batean.

Markoaren ekarpenak

plisti-plasta — Mon, 10 Sep 2007 19:19:56 +0200

Aupa, Arkaitz!

Konforme nago Markoak oinarrizko bi gauzatan egiten duen ekarpenarekin: batetik, helburuak eginkizun komunikatiboei lotzearekin; eta bestetik, behar komunikatibo pertsonaletara egokitzeko ematen duen bidearekin.

Helburuak eginkizun komunikatiboareki lotzearekin, zera esan nahi dut: ezin dela helburutzat erlatiboa ikastea hartu, kasu (ataza "bideragarri edo pedagogikoa" ez bada behintzat) eta ezta, gramatika testuala aitzaki, instrukziozko testua edo beste halakoren bat; alegia, argi daukat helburuak komunikazio eginkizunari lotuta egon behar duela, eta honetan Markoak ezartzen duen norabidea egokia dela uste dut.

Behar komunikatibo pertsonaletara egokitzeko bide ematen du. Oxala zuk egiten duzun Markoaren interpretazioa nagusituko balitz: "enpresa batean telefonoa hartzen duenak, lan komertziala egiten duenak eta txostenak egiten dituenak trebetasun ezberdinak garatu beharko dituzte" Horixe da bidea zalantzarik gabe eta diseinu kurrikular espezifiko horietarako lagungarri gerta dakiguke Markoa baina euskaltegion munduan oraindik ere erronka handia dugu dibertsifikazioaren ildoan eta, egia da, perfilen kontu horrek ere askorik ez duela laguntzen.

PERFILAK (hauek behintzat) DIRA GURE MINBIZIA!! diozu eta horretaz ere aritu beharra daukagu, ia datorren astean Benitoren baimenarekin tartetxo bat hartzen dugun. Bitartean, kontura zaitez zein puntutarainoko metastasian erorita nagoen/gauden...ez diot ba, lehenengo mezuan, C1i 3.maila deitu beharrean, EGA deitu!! Jibaro, jibaro!

memea

arkaitz zarraga azurmendi — Mon, 10 Sep 2007 16:28:20 +0200

Epala!
Markoaz entzun dizuet eta...gaia itxi aurretik... Noski, markoa ez da tresna erabakigarria, panazea. Seguruenik ez da gauza bera izango LHn dabiltzan umeentzat edo HEAn dabiltzan gure ikasleentzat; arrantza munduan arituko direnentzat edo osakidetzan dabilenarentzat. Bakoitzari deskribatzaile ezberdinak ezarri beharko genizkieke, bakoitzaren testuinguruaren ezagutzatik abiatuta, egokitzapenak eginez. Horrexegatik da Erreferentzi markoa. Baina ikasleen beharrak identifikatzeko eta haien arabera planifikatu eta ebaluatzeko tresna erabakigarriak dira. Bide batez, ikasleari bere ikas prozesuaren kontzientzia hartzen lagundu ahal dio.
Ez dut esango Markoaren defendatzaile sutsua naizenik, baina euskalduntze planetan adibidez, oso aplikagarria iruditzen zait. Deskribatzaileek plangintza ezberdinetara egokitzeko aukera ematen dute, enpresa batean telefonoa hartzen duenak, lan komertziala giten duenak eta txostenak egiten dituenak trebetasun ezberdinak garatu beharko dituzte, gaitasun ezberdinak baloratu beharko zaizkie eta estrategia ezberdinak erabiltzea komeniko zaie.
Kontua da, benetan, gure ikasleak ez ditugula markoan agertzen diren deskribatzaileen arabera ebaluatzen eta, beraz, nahiko zaila da ikas prozesua horretara egokitzea.
PERFILAK (hauek behintzat) DIRA GURE MINBIZIA!!

Memea aurrera!

Benito — Sun, 09 Sep 2007 23:59:10 +0200

Eskerrak zuri hausnarketa hemen konpartitzeagatik.
Memea bota duzu, eta aurrera egin dezala. Seguru gu biok ez garela markoa irakurri dugun bakarrak, ezta zalantza eta iritzia dauzkagun bakarrak ere.
Ea ba! Egiozue kasu Plistiren memeari!

To, txo!

plisti-plasta — Sun, 09 Sep 2007 23:12:44 +0200

Arrazoi duzu Markoa "totxo" samarra dela aipatzen duzunean. Nire ustetan, ez da liburu arrunt bat bezala irakurtzekoa. Nik neuk behintzat irakurri (ideia orokorra izateko -ezaguera-), ondoren utzi eta ariketak edo maila programatzeko orduan helburu zehatzak ezartzeko kontsulta liburu bezala erabiltzeko asmoa dut.

Argi daukat Markoa egun dagoen anabasa (batzuk urratsekin lanean, beste batzuk mailekin, asko biekin batera) ordenatzera etorriko dela batetik, eta bestetik kurrikuluam ezarritako zehaztapen maila orokorraren eta ikasgelako jardueraren artean dagoen jauzi itzela leuntzera, tarteko zehaztapen maila ezarriz.

Baina nire aurreko mezuan nioen bezala, irakurri aurretik neukan itxaropena apur bat zapuztu egin zait, lehenago aipatutako bost harrengatik (seigarren bat ere bada, hots, helburu zerrenda batzuk guztiz partzialak eta osatu gabeak dira -ikus adibide gisa, estrategiak-) eta dokumentu guztiak daukan "politikoki zuzenaren" ajeagatik; jakin dakidan arren, administrazio hauetatik "ekumenismoa" besterik ez daitekeela espero eta benetako bultzada didaktikoak beste lekuren batetik etorri beharko duela.

Argi gera bedi nire asmoa ez dela Markoa gutxiestea, esan dizuet langai hartzeko asmoa dudala, baina modu kritikoan, dauzkan hutsune estrukturalak kontuan izanik eta erabat osatu gabeko dokumentu irekia den aldetik guztion artean osatzeko proposamena eginik.

Beno, Benito eskertzen dizut zure/gure Karraju honetan noizean behin "meme"lokeriak botatzeko parada izatea, badakit gaia "totxo" samarra dela baina iruditzen zait luze baino lehen kontu honek uste baino eragin handiagoa izan lezakeela gure jardunean.

Markotrafikoa

Benito — Sun, 09 Sep 2007 20:03:22 +0200

Joño Plisti, oporretan topatu duzu zer egina, markoa irakurri... baita aztertu ere.

Galdera potolo bi bota dituzu. Lehenengoari ezin diot erantzun argirik eman. MEaren erabilera "ofizialaz" ari bazara behintzat. Baten batek eman diezaguke erantzun argiagorik.

"Memeari" berriz, erantzun memelotxua emango diot. ME zer iruditu? Totxoa. Alegia, lehenengo bistazo batean orri asko. Ez nabil txantxetan (ezta serio-serio ere), baina hori da seguruenik gure inguruan dabilen iritzi masiboa (masiboa bezain aitortezina bestalde).

Dokumentuaren estiloa ohikoa baino gertuagoa da dena dela, baina formatoak zuk aipatutako bi jarrera horiek ekarri ditu: lilura (irakurri eta mamitu barik askotan), eta etsipena -etsipena barik nik ez endredatzeko gogoa esango nuke-. Ondorioz, beste hainbat "dotrina" legez hala bedi esan beharrekoen artean geratuko da, baina mamitu eta erabili barik. Ondo dago horrela zuk egin dituzun moduko "harrak" agerian uztea, sikieran baten bati era kritikoago baten kukutxua egiteko "harra" sartuko zaio.

Lehenengo bistazotik harago zer iritzi? Ikuspegi komunikatiboa hurreratzeko eta aplikatzeko ahalegina, ez perkektua, baina behingoan ikasle nahiz irakasleei eskura ipintzeko modukoa. Hizkuntza konpetentzia modura ulertzen da, eta hala zabaldu nahi izan da, nire ustez oraindik ondo mamitu ez den kontzeptua da hori.

Beharbada ikuspegi komunikatiboa benetan ulertu eta aplikatzeko azkenengo aukeretako bat izan daiteke. Eta guztion esku dago hori guztia abian ipintzea. "Irakurri markoa!" edo "irakurri curriculuma!" edo "ikastaro bat egin behar dugu" bezalako formula akademizista-errazetatik harago.

Zure artikulua

Benito — Sun, 21 Jan 2007 23:40:56 +0100

Eskerrik asko Arkaitz. Dena dela, artikuluak Europako markoaren inguruko mezuarekin gaitik harago doanez, eta iruzkin modura bidalita formatoa emateko arazoak daudenez, mezu berri modura publikatuko dizugu, hobeto irakurtzeko eta bere kontestuan ipintzeko.

Gogoratu bestalde, inork karrajuan zerbait publikatu nahi badu, bi aukera daudela:

foroetan publikatu, horretarako erregistratu egin behar da (norberak egin dezake),
edo lantzean behin zerbait argitaratzeko asmoa edukiz gero, gurekin harremanetan jarri eta nork bere blog mezuak argitaratzeko baimena emango dugu.

Kasu bietan, baldintza bakarra gune honen gaiari lotzea da (euskalduntze-alfabetatzea).